Werkgevers in de zorg moeten zelf nog meer doen tegen seksueel grensoverschrijdend gedrag. Want juist in de zorg zijn mensen extra kwetsbaar en afhankelijk.
De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) heeft een nieuwe publicatie ‘Het mag niet, het mag nooit’. Het is een scherpere versie van eerdere publicaties.
Werkgevers moeten er meer tegen doen
De inspectie ziet dat er in de zorg en de jeugdhulp steeds meer aandacht is voor de aanpak van seksueel grensoverschrijdend gedrag. In specifieke zaken wordt de pleger ontslagen of overgeplaatst.
Maar toch zijn er nog meer concrete stappen nodig om patiënten beter te beschermen. Een greep uit de aanbevelingen aan zorgaanbieders:
- Maak echt werk van het vroeg signaleren en voorkomen van seksueel grensoverschrijdend gedrag. Bespreek het onderwerp zonder taboe.
- Zorg voor een duidelijke interne procedure met lage drempels voor het melden van incidenten of vermoedens.
- Controleer altijd het verleden van een nieuwe medewerker: diploma’s, verklaring omtrent gedrag (VOG), BIG- of SKJ-register, referenties van vorige werkgevers.
- Dien zelf een tuchtklacht in tegen de betrokken zorgverlener die over de grens ging. Dat ondersteunt ook de patiënt.
- Overweeg aangifte bij de politie, in overleg met het slachtoffer. Vraag daarbij advies van bijvoorbeeld Slachtofferhulp of het Centrum Seksueel Geweld. Na aangifte bij de politie en een veroordeling door de rechter kan de pleger vaak geen VOG meer krijgen voor werken in de zorg of de jeugdhulp.
Enorme schade
Seksueel grensoverschrijdend gedrag in de zorg varieert: van het digitaal versturen van seksueel getinte berichten en beelden, tot ongewenste aanrakingen, onnodig lichamelijk onderzoek en seksueel contact. Zelfs tot aanranding en verkrachting. Al deze vormen horen niet thuis in de zorg.
Ook seksueel contact met wederzijds goedvinden na een verliefdheid mag niet. Er is altijd een ongelijkwaardige relatie tussen zorgverlener en patiënt of cliënt; seksueel getint contact brengt enorme schade toe in die zorgrelatie. Voor de direct betrokkenen, maar ook voor hun omgeving en voor het vertrouwen in de zorg. Onmiddellijk of later. Daarom geldt: het mag niet, het mag nooit.