Gemeenten zijn verantwoordelijk voor de uitvoering van de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo). Zij hebben ook de wettelijke taak het toezicht op de uitvoering van de Wmo, het Wmo-toezicht, te organiseren. De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) heeft de wettelijke taak daarover elk jaar te rapporteren. Deze rapportage gaat over het kwaliteitstoezicht Wmo in 2025.
We zien dat gemeenten veel tijd en energie steken in het toezicht. Vooral in het toezicht dat gedaan wordt naar aanleiding van verplichte meldingen van één of meer calamiteiten of vanwege ontvangen signalen.
Deze invulling van het Wmo-toezicht leidt tot de vraag wat het effect is van dit toezicht? Het antwoord op deze vraag kunnen gemeenten geven door met elkaar, met de Wmo-aanbieders, met bestuurders en met inwoners na te denken over de vorm en de effectiviteit van het Wmo-toezicht.
In deze rapportage sluiten we aan bij het Beleidskader Wmo-toezicht. In 2023 deed de staatssecretaris van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) verbetervoorstellen voor de taken, bevoegdheden en verantwoordelijkheden van de Wmo-toezichthouder en gemeenten. Dit leidde tot:
- Het Stimuleringsprogramma toezicht Wmo, dat in 2025 van start is gegaan.
- De Keuzehulp Wmo-toezicht van de VNG, met praktische handvatten voor gemeenten om het Wmo-toezicht te organiseren en in te richten, dat in 2025 is opgeleverd
- Het model toetsingskader kwaliteitstoezicht van de VNG dat ook in 2025 is opgeleverd.
- In 2025 zijn er opnieuw enkele stappen gezet in de ontwikkeling van het Wmo-toezicht. De beoogde wettelijke borging van onafhankelijkheid, inrichting, organisatie en transparantie van het Wmo-toezicht is eind 2025 nog niet gerealiseerd.
Evenals in voorgaande jaren delen we de uitkomsten van het onderzoek naar het Wmo-toezicht in 2025 in aan de hand van drie principes van goed toezicht: onafhankelijkheid, transparantie en samenwerking. Voor dit onderzoek hebben we een vragenlijst uitgezet onder alle gemeenten in Nederland.
Respons
Dit jaar deden 252 gemeenten mee aan het onderzoek naar het Wmo-toezicht. Voor 169 gemeenten vulden 30 samenwerkingsverbanden op het gebied van Wmo-toezicht de vragenlijst als groep in.
De vragenlijst die we hebben gebruikt is vergelijkbaar met voorgaande jaren. Naar aanleiding van ontvangen feedback is de vragenlijst op onderdelen aangepast.
Conclusies
Op basis van de aanbevelingen die de IGJ de afgelopen jaren heeft gedaan en de werking van het Stimuleringsprogramma hadden we verwacht dat deze rapportage inzichtelijk zou maken dat de onafhankelijkheid, transparantie en samenwerking van het Wmo-toezicht in 2025 verder zouden zijn verbeterd. De resultaten van het onderzoek over 2025 zijn echter vergelijkbaar met die van voorgaande jaren. We zien daarmee geen aantoonbare verbetering op deze punten als gevolg van de aanbevelingen die we eerdere jaren hebben gedaan.
De uitkomsten geven ons aanleiding om niet alleen naar de voortgang van het Wmo-toezicht te kijken, maar ook kritisch te reflecteren op de wijze waarop wij die voortgang als IGJ monitoren en hierover rapporteren. De resultaten zijn al meerdere jaren grotendeels vergelijkbaar, waardoor de vraag rijst of deze manier van monitoren en rapporteren voldoende bijdraagt aan inzicht in de ontwikkeling van de kwaliteit van het Wmo-toezicht.
Onafhankelijkheid: verder versterken

Onafhankelijkheid is een belangrijk principe voor goed toezicht. Wmo-toezichthouders moeten hun werk onafhankelijk en zelfstandig kunnen uitvoeren en onafhankelijk hun oordeel kunnen geven. Dat betekent zonder inmenging van het college van burgemeester en wethouders of van anderen die zich bezighouden met beleid, inkoop en de toewijzing van voorzieningen. Onafhankelijkheid draagt bij aan het vertrouwen van inwoners.
Wij vragen opnieuw aandacht van de gemeenten om de onafhankelijkheid van het Wmo-toezicht te versterken.
Het aantal gemeenten waar de onafhankelijke positie van de toezichthouder versterkt is, laat geen stijging meer zien. Terwijl dat wel gewenst is. Met het oog op de gewenste onafhankelijkheid is het noodzakelijk om situaties van functieverstrengeling te beëindigen.
Het vastleggen van de onafhankelijkheid van de Wmo-toezichthouder in een openbaar document kan worden versterkt bij de gemeenten:
- die de keuzes voor de organisatie en inrichting van het Wmo-toezicht nog niet hebben beschreven of nog niet in een formeel toezichtbeleid hebben vastgesteld.
- die de onafhankelijkheid van het Wmo-toezicht in hun Wmo-toezichtbeleid nog niet hebben vastgesteld.
- waar de Wmo-toezichthouder nog geen eigen werkprogramma opstelt.
- waar nog steeds sprake is van functieverstrengeling.
Bevindingen over onafhankelijkheid
- Van de 252 gemeenten die meegedaan hebben aan dit onderzoek, hebben 229 gemeenten de organisatie en inrichting van het Wmo-toezicht beschreven. Of zij zijn van plan om dit nog in 2026 te doen.
- Van de gemeenten die de organisatie en inrichting van het Wmo-toezicht hebben beschreven, heeft 85% het formeel vastgesteld. Meestal (46%) door het college van burgemeester en wethouders. In 25% van de gemeenten deed de gemeenteraad dit. In 4% van de gevallen heeft het bestuur van het samenwerkingsverband het beleid vastgesteld. Bij 15% van de gemeenten is dat nog niet gebeurd.
- De meeste gemeenten regelen de onafhankelijkheid van de Wmo-toezichthouder.
- 73% van de gemeenten beschrijft dat de toezichthouder onafhankelijk zijn of haar werk verricht. 11% van de gemeenten gaat dit nog doen. De overige 16% is niet van plan om dit te gaan doen.
- 50% van de gemeenten (2024 45% en 2023 40%) heeft geregeld dat de Wmo-toezichthouder zelf het werkprogramma maakt. Zij doen dit op basis van eigen, onafhankelijk inzicht.
In 27 (dat is 11%) van de 252 gemeenten is nog steeds sprake van functieverstrengeling. Dat is ongeveer gelijk aan 2024 (13%). Functieverstrengeling wil zeggen dat de Wmo-toezichthouder ook andere functies heeft die direct of indirect verbonden zijn aan de Wmo 2015. Dit staat lijnrecht tegenover de onafhankelijkheid van de toezichthouder.
Voorbeeld onafhankelijkheid
Wij hebben de afgelopen periode een ontwikkeling doorgemaakt van voornamelijk oordelend toezicht naar meer activerend toezicht. We doen dit door meer te sturen op kwaliteitsverbetering, meer zichtbaar te worden in de regio, te werken aan transparantie en benaderbaarheid en een meer proactieve rol in te nemen. Op die manier zoeken we waar mogelijk de verbinding met de zorgorganisaties, omdat we de overtuiging hebben dat we op deze manier de organisatie op de juiste manier in beweging krijgen. Terwijl we ook, waar nodig, streng optreden. - inkoopregio Brabant Noordoost-oost (gemeenten Oss, Bernheze, Maashorst, Boekel en Land van Cuijk)
Transparantie: kan beter

Transparantie is een belangrijk principe voor goed toezicht: de overheid publiceert proactief informatie en maakt die voor iedereen toegankelijk, hetgeen ook in lijn is met de Wet open overheid (Woo). Wmo-toezichthouders moeten het toezichtproces en de uitkomsten ervan inzichtelijk maken. Het gaat om nut en noodzaak van toezicht, waarborgen voor onafhankelijkheid, de gemaakte keuzes, de bevindingen en het resultaat. Openbaarmaking van uitkomsten van toezicht geeft inwoners, gebruikers van voorzieningen en bestuurders van organisaties en gemeenten inzicht in de kwaliteit en mogelijkheden voor verbetering.
We zien dat de beschikbaarheid van kwantitatieve en kwalitatieve informatie over het Wmo-toezicht beter kan. Zorg daarom voor een professionele registratie van bezoeken, verplichte meldingen, onderzoeken en rapporten.
Een gemeente kan de transparantie over het proactief toezicht vergroten door:
- het verbeteren van de registraties.
- het openbaar maken van het aantal bezoeken en het aantal gepubliceerde en ongepubliceerde rapporten.
- het openbaar maken van de inhoud van de rapporten.
Een gemeente kan de transparantie over het reactief toezicht vergroten door:
- het stimuleren van zorgaanbieders om verplichte meldingen te doen.
- het verbeteren van de registraties.
- het openbaar maken van het aantal onderzoeken en het aantal gepubliceerde en ongepubliceerde rapporten.
- het openbaar maken van de rode lijnen uit het reactief toezicht.
Bevindingen over transparantie
- De meeste gemeenten beschrijven hun keuzes over de organisatie en inrichting van het Wmo-toezicht en stellen het formeel vast. Van deze gemeenten maakt 73% het beleid voor het Wmo-toezicht openbaar (in 2024 was dat 65%). Bijvoorbeeld op de website van de gemeente, het samenwerkingsverband, of via de websites www.officielebekendmakingen.nl, www.overheid.nl of www.toezichtwmo.nl.
- Van de gemeenten die het Wmo-toezichtbeleid formeel hebben vastgesteld maakte 27% hun Wmo-toezichtbeleid nog niet openbaar, dat is ongeveer gelijk aan 2024 (29%).
- Een klein deel van de gemeenten vulde ‘anders’ in, bijvoorbeeld omdat het geregeld is in de contracten van het regionaal samenwerkingsverband of door de netwerkorganisatie gedaan wordt.
Proactief toezicht is toezicht dat gericht is op een thema, een bepaalde doelgroep of gericht op specifieke aanbieders. Proactief toezicht wordt ook wel kwaliteitstoezicht, risicogestuurd toezicht of thematisch toezicht genoemd. Het kan ook gaan om de beoordeling van nieuwe aanbieders.
- Van de deelnemende gemeenten heeft 65% beschreven hoe zij vorm en invulling geven aan het proactieve Wmo-kwaliteitstoezicht. Het overgrote deel van deze gemeenten maakt dit openbaar.
- Het percentage van gemeenten dat proactief toezicht uitvoerden is ongeveer gelijk aan vorig jaar (van 71% in 2024 naar 68% in 2025). In 25% van de gemeenten heeft de Wmo-toezichthouder in 2025 geen activiteiten voor proactief Wmo-kwaliteitstoezicht uitgevoerd. Bij 7% was dit onbekend.
- 11 gemeenten doen in het geheel niet aan proactief toezicht.
- Van de 172 gemeenten die proactief toezicht uitvoeren maakte 32% de rapportages openbaar. Ruim 53% van de gemeenten maakte nul rapporten openbaar.
- Gemeenten geven aan dat de toezichthouders ten minste 447 rapporten over proactieve toezichtbezoeken schreven.
- In 2025 meldden 55 gemeenten 137 openbaar gemaakte rapporten (gem. 2,5)
- In 2024 meldden 63 gemeenten 190 openbaar gemaakte rapporten (gem. 3,0)
- Door 110 gemeenten zijn in totaal 310 rapporten over proactief kwaliteitstoezicht niet openbaar gemaakt.
- 15% van de gemeenten die hebben aangegeven dat er in 2025 proactieve toezichtactiviteiten zijn geweest kan geen informatie geven over het aantal openbaar gemaakte proactieve onderzoeken of toezichtrapporten.
Reactief toezicht is toezicht dat wordt gedaan naar aanleiding van verplichte meldingen van een of meer calamiteiten (art. 3.4 van de Wmo 2025) of vanwege (ontvangen) signalen. Volgens art. 3.4 moet de aanbieder onverwijld melding doen van iedere calamiteit die of geweld dat bij de verstrekking van een voorziening heeft plaatsgevonden. Elk onderzoek naar aanleiding van een verplichte melding biedt kansen om te leren en gerichte verbeteracties uit te voeren.
- Van de 252 gemeenten die de vragenlijst invulden, voerde 98% reactief toezicht uit in 2025.
- In 145 gemeenten zijn in totaal 513 verplichte meldingen (van calamiteiten en geweld) gedaan.
- Bij 50 gemeenten kwamen geen verplichte meldingen binnen.
- Er zijn 53 gemeenten die niet weten hoeveel verplichte meldingen van calamiteiten en geweld er bij hun binnenkomen.
- Van de 145 gemeenten die verplichte meldingen ontvingen en de 53 gemeenten die niet weten hoeveel verplichte meldingen er zijn gedaan, hebben 130 gemeenten aangegeven dat er één of meer onderzoeken startten.
- Er zijn 44 gemeenten die niet weten hoeveel onderzoeken er startten
- Er zijn 40 gemeenten die aangeven dat er geen onderzoeken startten.
- Van de 513 verplichte meldingen onderzochten 167 aanbieders zelf de melding en 196 keer deed Wmo-toezichthouder dat. De opvolging van de overige verplichte meldingen is niet bekend.
- Handhaving heeft meerdere vormen. In 2025 hebben colleges van burgemeester en wethouders in 59 gemeenten andere, verdergaande handhavingsmaatregelen getroffen dan formulering van verbetermaatregelen, opvragen van een verbeterplan en hertoetsing.
- Het overgrote deel van de gemeenten (84%) maakten een jaarverslag 2025 over het Wmo-toezicht, of zijn er nog mee bezig (in 2024 was dit 81%) en 16% heeft aangegeven dat er voor 2025 geen jaarverslag zal worden opgesteld.
- 54% van de gemeenten die een jaarverslag hebben opgesteld maakt het jaarverslag openbaar (in 2024 was dit 68%).
- In 40% van de gemeenten die een jaarverslag hebben, bespreekt de Wmo-toezichthouder het jaarverslag met de verantwoordelijke ambtenaar.
- De jaarverslagen worden in weinig gemeenten besproken met de verantwoordelijke wethouder (13%) of aangeboden aan de gemeenteraden (20%). 26% van de gemeenten die dit nu nog niet doen, is van plan dit in de toekomst te gaan doen.
- Een klein deel (8%) van de gemeenten dat een jaarverslag heeft opgesteld, informeert de adviesraad sociaal domein of een vergelijkbaar ander platform voor burgervertegenwoordiging over het jaarverslag en 23% van de gemeenten is van plan om dit in de toekomst ook te gaan doen.
Voorbeelden transparantie
- Het samenwerkingsverband Regio Gooi en Vechtstreek (de gemeenten Blaricum, Eemnes, Gooise Meren, Hilversum, Huizen, Laren, Wijdemeren) bevordert de transparantie over het toezicht met een eigen website voor het Wmo-toezicht.
- De gemeente Barendrecht heeft op de gemeentelijk website inwoners een meldknop voor inwoners geplaatst, zodat zij gemakkelijk melding kunnen doen.
- De gemeente Almere versterkt de transparantie over het Wmo-toezicht door kennismakingsbezoeken te voeren met aanbieders. Afhankelijk van de situatie vindt dat plaats op de locatie van de aanbieder of op het kantoor van de toezichthouder. Voorafgaande aan het toelaten van de voorziening voert de gemeente ook een controle uit.
Samenwerking: veel en gevarieerd

Wij benadrukken het belang van samenwerking. We vragen daarom opnieuw aandacht van de gemeenten en de wetgever om de samenwerking te verstevigen en wettelijk te borgen.
We zien dat de meeste gemeenten zich inzetten voor een goede organisatie en uitvoering van het Wmo-toezicht en dit steeds vaker in samenwerking doen. Maar dit geldt nog niet voor alle gemeenten. Er is veel variatie in de manier waarop gemeenten met elkaar samenwerken en in de mate van samenwerking.
Bevindingen over samenwerking
Wmo-aanbieders werken vaak over gemeentegrenzen heen. Om die reden is het noodzakelijk dat gemeenten in het Wmo-toezicht met elkaar samenwerken om gezamenlijk te kunnen optreden.
- In 2025 werkt 94% van de gemeenten samen met andere gemeenten bij de organisatie en inrichting van het Wmo-toezicht. Dat is vergelijkbaar met 2024.
- Voor 2025 zijn er 49 samenwerkingsverbanden van gemeenten op het gebied van Wmo toezicht bij de IGJ bekend. Daarvan vulden er 30 de vragenlijst als groep in; zij vertegenwoordigen in totaal 169 gemeenten. De gemeenten in de overige samenwerkingsverbanden vulden de vragenlijst individueel in of vulden de vragenlijst niet in. In 2024 vulden 36 samenwerkingsverbanden als groep de vragenlijst in. Zij vertegenwoordigden 171 gemeenten. Het aantal gemeenten dat in groepsverband de vragenlijst heeft ingevuld is in vergelijking met 2024 ongeveer gelijk gebleven.
- Er zijn veel verschillen in de manier waarop gemeenten met elkaar samenwerken en de mate van samenwerking. Onderdelen waarop gemeenten samenwerken zijn: delen van signalen over aanbieders van Wmo-ondersteuning, ontwikkeling van Wmo-toezichtbeleid, volledige gezamenlijke uitvoering van het Wmo-toezichttaak (zowel proactief als reactief toezicht) en/of evaluatie van Wmo-toezichtbeleid.
- Gemeenten die niet samenwerken geven daarvoor verschillende redenen. De meeste gemeenten zonder formele samenwerking op het gebied van het Wmo-kwaliteitstoezicht hebben wel informeel overleg en praktische samenwerking. Soms geeft een gemeente aan dat er wel een intentie is om formele samenwerking op langere termijn vorm te geven. 1 gemeente zegt de beschikbare capaciteit voor Wmo-toezicht zelf te willen prioriteren.
Organisaties die ondersteuning bieden vanuit de Wmo 2015, bieden regelmatig ook zorg vanuit de Zorgverzekeringswet, Jeugdwet en/of Wet langdurige zorg. De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd is de toezichthouder als het gaat om zorg geboden vanuit deze drie wetten. Als een Wmo-aanbieder zorg biedt vanuit verschillende wetten, dan heeft de aanbieder dus te maken met zowel het Wmo-toezicht als toezicht door de IGJ.
Gemeenten dringen aan op een betere samenwerking tussen de Wmo-toezichthouder(s) en de IGJ. Dit geeft (zorg)aanbieders duidelijkheid en voorkomt dubbel toezicht. Als de inzichten uit Wmo-toezicht en IGJ-toezicht worden samengebracht, ontstaat er een optelsom van kennis en ervaring.
Voorbeeld samenwerking
We investeren extra in het integraal uitvoeren van het toezicht. We voeren tegelijkertijd een kwaliteits- en een rechtmatigheidsonderzoek uit bij een aanbieder. Dit doen we vooral bij signalen op het snijvlak van zorg en veiligheid.
In een casus werkte de Wmo-toezichthouder samen met een toezichthouder die bevoegd is om te controleren op de Basisregistratie Personen, omgevingsplan en brandveiligheid, de politie, de Nederlandse Arbeidsinspectie, de Belastingdienst en de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd. Samen maakten zij een integraal beeld van de kwaliteit en veiligheid van de zorg en de locaties.
De meerwaarde van samenwerking is dat iedere expertise een stukje van de puzzel ziet. Door beelden bij elkaar te brengen, lukt het om een betere inschatting te maken van de aard en omvang van eventuele risico’s en het passende handelingskader. Maar er kan ook een ander perspectief komen op onderdelen, waardoor zorgen juist uitgesloten kunnen worden.
Aanbevelingen
De IGJ doet een aantal aanbevelingen om de onafhankelijkheid en transparantie van het Wmo-toezicht te versterken. Ook wil de IGJ de onderlinge samenwerking van gemeenten op het terrein van het Wmo-toezicht stimuleren. Een groot deel van deze aanbevelingen is hetzelfde als in 2023 en 2024. Tegelijkertijd geven de resultaten aanleiding om de wijze waarop de ontwikkeling van het Wmo-toezicht wordt gemonitord en gerapporteerd opnieuw te bezien.
Onafhankelijkheid
- Organiseer de uitvoering van het toezicht volledig buiten de directe invloedssfeer van het college van burgemeester en wethouders.
- Stop alle vormen van functieverstrengeling. Zorg ervoor dat de persoon die de functie van toezichthouder heeft daarnaast geen enkele andere functie namens of in dienst van de gemeente of inkooporganisatie heeft.
Transparantie
- Zorg dat inwoners en aanbieders inzicht hebben in de keuzes op het gebied van het Wmo-toezicht en in de werkwijze van de Wmo-toezichthouders.
- Zorg voor een professionele toezichtregistratie, die bijdraagt aan transparantie en onderlinge vergelijking mogelijk maakt.
- Zorg voor registratie van de proactieve toezichtbezoeken, de verplichte meldingen en van de uitgevoerde onderzoeken in het kader van het reactieve toezicht. Hetzelfde geldt voor de registratie van de opgestelde rapporten en van de (wel/niet) openbaarmaking van de rapporten.
- Laat de gemeenteraad periodiek het toezichtbeleid vaststellen. Beschrijf daarin in ieder geval:
- hoe het Wmo-toezicht vorm en invulling krijgt.
- een afweging voor de openbaarmaking van toezichtrapportages. Neem als uitgangspunt dat de gemeente rapportages over proactief toezicht openbaar maakt.
- Maak ieder jaar het jaarverslag over het Wmo-toezicht openbaar.
- Zorg dat het college van B&W elk jaar het jaarverslag over het Wmo-toezicht aanbiedt aan de gemeenteraad en aan de inwonervertegenwoordiging (bijvoorbeeld een adviesraad sociaal domein).
- Betrek de inwonervertegenwoordiging bij de ontwikkeling en evaluatie van het Wmo-toezicht.
- Zorg voor een cyclus van actief leren en verbeteren op basis van de inzichten uit het Wmo-toezicht.
- Informeer inwoners, gebruikers van Wmo-voorzieningen, zorgprofessionals en -organisaties actief over het doen van meldingen als er twijfels zijn over de kwaliteit van de Wmo-dienstverlening of bij calamiteiten.
Samenwerking
- Werk intensief samen met gemeenten in de regio op het gebied van de beleidsontwikkeling van het Wmo-toezicht.
- Werk intensief samen met gemeenten in de regio bij het beleggen en uitvoeren van het Wmo-toezicht. Kies voor een passende omvang en logische partijen voor de samenwerking.
Onafhankelijkheid
- Stel onafhankelijk een werkprogramma op en luister goed naar de inbreng van relevante betrokkenen.
Transparantie
- Bied het college van B&W ieder jaar een jaarverslag aan over het Wmo-toezicht.
- Informeer inwoners, gebruikers van Wmo-voorzieningen, zorgprofessionals en -organisaties actief over het doen van meldingen als er twijfels zijn over de kwaliteit van de Wmo-dienstverlening of bij calamiteiten.
Algemeen
- Ga door met het stimuleringsprogramma.
- Stimuleer met kracht lokaal en regionaal het gebruik van de Keuzehulp Wmo-toezicht, het Model toetsingskader kwaliteitstoezicht Wmo en de Handreiking Handhavingsbeleid Wmo als basis voor de uitvoering van goed toezicht.
- Ondersteun de implementatie van het Beroepsprofiel toezichthouder Wmo en Jeugdwet en stimuleer periodieke scholing en training.
Transparantie
- Stimuleer gemeenten om een betere, professionele registratie uit te voeren van de proactieve toezichtbezoeken, de verplichte meldingen en de uitgevoerde onderzoeken in het kader van het reactieve toezicht. Hetzelfde geldt voor de registratie van de opgestelde rapporten en van de (wel/niet) openbaarmaking van de rapporten.
Samenwerking
- Actualiseer de afspraken over samenwerking tussen Wmo-toezichthouders, IGJ en andere relevante rijksinspecties.
Algemeen
- Ga door met het stimuleringsprogramma.
- Veranker onafhankelijkheid, transparantie en samenwerking van het Wmo-toezicht in de wet.
- Denk samen met relevante partijen na over een passende invulling van de monitoring van de kwaliteit van het Wmo-toezicht, zodat deze beter aansluit bij de doelstellingen van het Stimuleringsprogramma Wmo-toezicht en inzicht biedt in de ontwikkeling en effecten daarvan. Heroverweeg in dat kader de nut en noodzaak van de huidige wettelijke rapportageverplichting van de IGJ.
Samenwerking
- Stimuleer dat Wmo-toezichthouders op eenzelfde manier werken. Bijvoorbeeld door het gebruik van het model toetsingskader en andere beschikbare landelijke handreikingen.
- Stimuleer het actualiseren van afspraken over samenwerking tussen Wmo-toezichthouders, IGJ en andere relevante rijksinspecties.
Samenwerking
- Wees duidelijk en transparant in de samenwerking, zodat Wmo-toezichthouders weten wat ze van de IGJ kunnen en mogen verwachten.
- Draag bij aan actualisatie van de afspraken over samenwerking tussen Wmo-toezichthouders, IGJ en andere relevante rijksinspecties.
Over het onderzoek
In totaal deden 252 (respons 74%) gemeenten in Nederland mee aan het onderzoek naar kwaliteitstoezicht Wmo in 2025. Dat is rond het meerjarengemiddelde van 76%.
Respons onderzoek naar kwaliteitstoezicht Wmo 2020 - 2025 Gemiddeld 2020 2021 2022 2023 2024 2025 Respons 76% 77% 73% 80% 69% 82% 74% Beweeg de tabel horizontaal om meer te zien
Voor 2025 zijn er 49 samenwerkingsverbanden van gemeenten op het gebied van Wmo toezicht bij de IGJ bekend. Daarvan vulden er 30 de vragenlijst als groep in; zij vertegenwoordigen in totaal 169 gemeenten. Het aantal gemeenten dat in een groep één vragenlijst aanleverde is nagenoeg gelijk gebleven (van n=171 naar n=169). Bij de gemeenten die de vragenlijst individueel inleverden, is de respons teruggelopen (van n=109 naar n=83).
De vragenlijst is door 74% van alle gemeenten ingevuld, waardoor percentages alleen gebaseerd zijn op de data van de gemeenten die de vragenlijst hebben ingevuld.
Meer informatie
Heeft u vragen over deze rapportage? Of wilt u meer weten over de achterliggende gegevens die we daarvoor gebruikten? Neem dan contact met ons op via e-mail of telefoon.
Voor resterende vragen over de inrichting en uitvoering van het Wmo-toezicht of verzoeken tot contact kunnen gemeenten contact opnemen met de VNG via adviseursnalevingwmojeugdwet@vng.nl.