Methodologische verantwoording verpleeghuiszorg in beeld

Om de verpleeghuiszorg in beeld te krijgen, heeft IGJ de resultaten van de bezoeken aan zorgorganisaties op een rijtje gezet. Hierbij zijn een aantal methodologische keuzes gemaakt, die wij op deze pagina toelichten.

In de analyse zijn alle eerste bezoeken meegenomen, die zijn afgenomen met het ‘toetsingskader voor zorgaanbieders waar mensen wonen die langdurige zorg nodig hebben’ of met de ‘verkorte versie van het toetsingskader voor instellingen waar mensen verblijven die niet thuis kunnen wonen'. Het gaat om 516 bezoeken vanaf 2017, waarvan het vastgestelde rapport op 1 mei 2020 beschikbaar was. De bezoeken zijn afgelegd tot half maart 2020, toen de coronacrisis uitbrak.

Bij een zorgorganisatie met meer dan tien locaties, bezoekt de IGJ meerdere locaties van deze zorgorganisatie om een beeld te krijgen. In zo’n geval zijn de scores van alle locaties van die organisatie meegenomen in de resultaten.

Bij sommige bezoeken zijn één of enkele normen niet getoetst, bijvoorbeeld omdat er niet genoeg feitelijke onderbouwing voor een bevinding is gevonden. Het kan dus zijn dat de scores op de normen niet alle 516 locaties betreffen. De cirkeldiagrammen geven de verdeling weer van de scores op de normen die wél getoetst zijn.

De IGJ legt regelmatig ook andere typen bezoeken af bij verpleeghuizen, zoals thema-bezoeken in het kader van mondzorg of infectiepreventie. De resultaten van deze bezoeken zijn niet meegenomen. Ook de resultaten van hertoetsen zijn niet meegenomen. Een hertoets betekent dat een verpleeghuis nogmaals bezocht wordt, naar aanleiding van bevindingen bij een eerder bezoek. Bij een hertoets worden over het algemeen niet alle normen getoetst, maar alleen de normen die bij het eerdere bezoek (grotendeels) niet voldeden.

Er zijn alleen normen geanalyseerd die in beide toetsingskaders voorkomen. Er is nog een overlappend thema, namelijk medicatieveiligheid. Omdat dit thema geen standaard onderdeel is bij een eerste toets van het toetsingskader ‘voor zorgaanbieders waar mensen wonen die langdurige zorg nodig hebben’, is medicatieveiligheid niet geanalyseerd.

De percentages zijn afgerond op 1 decimaal. Daardoor kan het voorkomen dat de percentages op een norm niet optellen tot 100%, maar tot 99,9%.