weblogberichten

‘Werelden overbruggen door elkaars werelden te ervaren’

Begin deze week schreef ik over het idee om een uitwisseling te starten  tussen medewerkers van de jeugd-ggz en de jeugd- en opvoedhulp. Nu wil ik graag een mooi voorbeeld met jullie delen: een daadwerkelijke uitwisseling tussen medewerkers van de Bascule (jeugd-ggz) en medewerkers van Spirit (specialistische jeugdhulp).

Kariene Ensink

Vanuit de overtuiging dat een jongere alleen kan profiteren van een hulpverleningsveld waar verschillende specialisten en disciplines integraal en complementair samenwerken en de betrokken hulpverleners elkaars meerwaarde zien, benaderde ik de Bascule. Ik vroeg ze of zij bereid waren mee te doen aan een uitwisseling. Het feit dat de inspectie belt blijkt altijd een beetje spannend, toch waren ze direct enthousiast. De Bascule kwam zelf met het voorstel om een uitwisseling te organiseren met Spirit. Bestuurlijk zijn de Bascule en Spirit gefuseerd.

Ze pakten ons idee op, namen het over en gaven het zelf vorm. Hoe mooi is de titel die ze hier zelf aan gaven: ‘Werelden overbruggen door elkaars werelden te ervaren.’

Blog 2_Kariene Ensink_Anton, Tjalling en Vera

Anton, Tjalling en Vera

Drie medewerkers van drie verschillende groepen hebben elk een dag met elkaar meegelopen: Tjalling, Vera, Anton. In duo’s dus, in totaal zes dagen. Van hokjes, vakjes en etiketten willen we af. Maar wanneer we het toch even zouden doen, kun je zeggen dat Tjalling werkt in de jeugd-ggz, en Vera en Anton hun achtergrond in de specialistische jeugdhulp hebben. Tjalling werkt op 020, een open en gastvrije afdeling van de Bascule. Jongeren van 12 tot 23 jaar die in een groep verblijven, kunnen daar 24/7 terecht als zij erg gespannen zijn. Op 020 kunnen ze even bijkomen en proberen weer te ontspannen. Anton werkt bij Spirit op de Oranje Nassaulaan (ONL), een groep voor jongens en meisjes van 8 tot 18 jaar met chronische psychiatrische problemen of ernstige gedragsproblemen. En Vera werkt bij Spirit in een kleinschalige groep, daar wonen vier jongeren die vanwege hun gedragsproblemen niet in een pleeggezin of gezinshuis terecht kunnen. Een klein team van pedagogisch medewerkers zorgt voor continuïteit, aandacht en stabiliteit in de hulpverlening.

Achteraf sprak ik met ze. En ik moet eerlijk bekennen, de ervaringen overstegen mijn verwachtingen. Doe er je voordeel mee!

Het nagesprek

Tjalling viel met de deur in huis: hij was verbaasd. Zowel toen hij meeliep met Vera als op de dag bij Anton. Door zijn jarenlange ervaring in de jeugdpsychiatrie is hij gewend aan een klinische omgeving. Daar was hij zich niet van bewust. Dat weet hij nu. Systeemplafonds, tl-verlichting, Tjalling weet niet beter. De huiselijke sfeer op de beide andere groepen waren nieuw en een “eyeopener” voor hem. ’Logisch en van groot belang. Wanneer je je ontspannen voelt herstel je sneller’, zegt hij.

Anton valt bij: ’Het meelopen met Tjalling en Vera vond ik super interessant. Tijdens je werk op de groep zit je toch op een soort eilandje. Mijn beeld van 020 is veranderd. Wanneer de spanning bij één van onze jongeren oploopt, kan besloten worden dat een time-out bij 020 nodig is. We zien het niet echt als straf, maar het is vaak wel de boodschap, namelijk je kan hier nu niet zijn, dus je moet naar 020. Nu heb ik gezien dat 020 niet alleen voor een dreigende crisis is. Juist niet. Het is een plek om tot rust te komen, je kracht weer te vinden.’ Anton neemt dit mee in zijn werk en heeft dit ook gedeeld met zijn collega’s.

De instellingsbedden gaan eruit. Voor de jongeren op zijn groep zijn ‘gewone’ bedden besteld!

Vera zegt dit te herkennen: ‘Een meisje van mijn groep heeft een intake gehad bij 020. Ik dacht dat dit alleen was om in te zetten wanneer de nood aan de man is. Ook dacht ik dat het veel intensiever zou zijn. Maar het gaat juist om rust, weet ik nu.’
Het viel Vera en Anton op hoe methodisch en oplossingsgericht 020 te werk gaat. Op een bord in kantoor hangen bijvoorbeeld reminders voor motiverende gespreksvoering, daardoor blijft het leven. Anton was heel praktisch! Hij heeft direct zo’n bord bij hem op kantoor geregeld. Daarop staat bijvoorbeeld een takenlijst per dag. Wat helpt voorkomen dat iets blijft liggen.

Een signaleringsplan voor het team nemen Anton en Vera beiden mee vanuit 020. Zo zie je hoe het met het team en de medewerkers gaat. Of het goed verloopt of dat extra aandacht voor elkaar nodig is. Tjalling vertelt dat dit signaleringsplan hen veel brengt. ’Wanneer ik dat collega’s een oranje dienst hadden, wat betekent dat het niet ontspannen en wellicht zelfs onrustig was, vraag ik altijd even hoe het met ze gaat.’ Vera vindt het mooi dat er hierdoor aandacht is voor elkaar en voor goede dagen. ’We zijn zo met de jongeren bezig dat we onvoldoende stilstaan bij onszelf.’

Tjalling vond de groep van Anton huiselijk, maar Anton ervaarde toen hij bij de groep van Vera was dat zijn groep nog warmer kan. Bij de groep van Vera is bijvoorbeeld geen kantoor. Als het nodig is wordt de laptop erbij gepakt in de huiskamer. Maar ook de vloer en de slaapkamers zagen er fijner uit. Toen Anton zag dat er ‘gewone’ bedden stonden, merkte hij hoe zo’n andere sfeer een slaapkamer uitstraalt. Ook hier heeft hij doorgepakt. De instellingsbedden gaan eruit. Voor de jongeren op zijn groep zijn ‘gewone’ bedden besteld!

Beeldvorming

’Door met elkaar mee te lopen, heb je een beter beeld van de omgeving waar de jongeren bij jou op de groep vandaan komen.’, vertelt Tjalling.

Tjalling merkt bijvoorbeeld dat hij zijn beeld over de groep van Anton heeft bijgesteld. Het is nu vaak dat jongeren in een crisis vanuit die groep naar 020 komen. Het beeld dat Tjalling van ONL heeft is daardoor vooral gevormd door crisissituaties heeft hij nu gemerkt. Op de ONL is het veel meer ontspannen en relaxed dan hij dacht. Ook Vera had een heel ander beeld van ONL: ’Je vormt een beeld op basis van uitschieters waar je over hoort.’

Ze zijn het er alle drie over eens. Het is goed dat zij hun collega’s kunnen vertellen over hun ervaringen, maar eigenlijk moet je het zelf zien en voelen. Niet alleen Vera, Anton en Tjalling zijn enthousiast, ook hun leidinggevenden vanuit zowel Spirit als de Bascule. Het initiatief van met elkaar meelopen gaan ze verder uitrollen binnen en mogelijk ook buiten de organisaties.

In contact komen met Vera, Anton en Tjalling?

Kariene Ensink, inspecteur jeugd

Reactie toevoegen

U kunt hier een reactie plaatsen. Ongepaste reacties worden niet geplaatst. Uw reactie mag maximaal 2000 karakters tellen.

Uw reactie mag maximaal 2000 karakters lang zijn.

Reacties

Er zijn nu geen reacties gepubliceerd.