weblogberichten

Verpleeghuiszorg over de landsgrens

De zomertijd is aangebroken, en ook ik ga op vakantie. Nu heb ik een vriendin in Kazachstan wonen, dat is toch bijzonder. Dus natuurlijk ga ik haar opzoeken. En voordat ik het vergeet, de vorige blog over hoe je inspecteur wordt, heeft toch mooi 70 extra sollicitaties opgeleverd. Dus zorgorganisaties: neem een huisschrijver in dienst en vertel hoe ongelofelijk zinvol het werk is in de ouderenzorg. Wie weet levert het extra sollicitaties op voor al die vacatures die openstaan.

Een demente vrouw met rollator in een verpleeghuis
©Nationale Beeldbank

Terwijl ik dit schrijf zit ik in Kazachstan, één van de voormalige Sovjetrepublieken. De mensen die ik hier ontmoet vraag ik uiteraard naar de staat van de gezondheidszorg en specifiek hoe het zit met de zorg voor ouderen. De mensen kijken eerst verbaasd, zeker als ik vertel dat wij ernstig zieke en/of dementerende ouderen in verpleeghuizen verzorgen. Het is eigenlijk ook een suffe vraag als ik mij verdiep in de levensverwachting hier. Vrouwen worden gemiddeld 72 jaar en mannen 62. Dan haal je de dementie uiteindelijk niet.

En hoe zou je dat hier moeten organiseren? Net zoveel mensen als in Nederland op een oppervlak vijf keer zo groot als Frankrijk. Hier zorgt de familie voor elkaar. En op vakantie gaan, daar is nauwelijks tijd voor. Mijn vriendin vertelt dat de mensen als vakantie hoogstens een dag of twee de bijzondere hoofdstad Astana bezoeken. Astana betekent in het Kazachs gewoon hoofdstad. De stad is 20 jaar oud, staat vol met de meest futuristische architectuur en heeft een jonge bevolking met heel veel kinderen. Dus ook hier zie je geen verpleeghuizen, maar op iedere hoek een speeltuin. Anticiperen op de noden van de samenleving, denk ik dan.

Een inspectiedienst bestaat bij de gratie van een welvarende samenleving met geavanceerde zorg.

De gezondheidszorg richt zich hier op moeder- en kindzorg, schoon water op het platteland en andere primaire zaken. En dan niet te vergeten het aantal verkeersslachtoffers. Acht keer zoveel doden in het verkeer als in Nederland. Preventie heeft ook aandacht nodig. De website van de overheid geeft in beperkte mate informatie in het Engels. De WHO heeft informatie, maar die is van een paar jaar geleden.

Wel is duidelijk dat er geen inspectie is. Mijn vriendin vertelt dat in het nieuwste ziekenhuis volop apparatuur staat, maar dat er geen mensen zijn opgeleid om die te gebruiken. Een registratie van meldingen en calamiteiten is er ook niet. Een inspectiedienst bestaat bij de gratie van een welvarende samenleving met geavanceerde zorg. Dat realiseer ik me maar weer.

Maar toch, voor je op vakantie gaat, denk toch nog even aan dat verpleeghuis in de buurt. Kan jij ook wat doen? Of ken je nog iemand die geschikt is om in de zorg te werken? Want ook al mogen wij in Nederland onze zegeningen tellen, ook onze gezondheidszorg kan altijd beter! Fijne vakantie.

Margrit Dethmers, senior inspecteur verpleging en verzorging