weblogberichten

Met de kennis van nu…

De zomer. Op weg naar Frankrijk. Ik zie uit naar de camping, de zon en het niets doen. Op de achterbank mijn mannen van vijf en zeven jaar oud en ik denk terug aan de mooie vakanties die ik vroeger met mijn ouders, broertje en zusje had. Ook naar Frankrijk, in een kleine Fiat. We deelden de achterbank met z’n drieën. De meest bizarre posities wisten we te bedenken om de ruim duizend kilometer zonder airco, Ipad, gordel en met de matige muzieksmaak van mijn ouders door te komen. Soms zowat met de benen van mijn broertje in mijn nek.

Kariene Ensink

Kariene Ensink, senior inspecteur jeugd

Ik kijk achterom. Ze hoeven de achterbank maar met z’n tweeën te delen, maar heel veel voordeel kunnen ze hier niet uithalen… ze zitten namelijk allebei in de gordel. Het is voor mij en alle ouders om mij heen ondenkbaar om de snelweg op te gaan zonder dat de kids op de achterbank veilig in de gordel zitten. 

Maar wat verklaart het verschil? Zijn wij overbezorgd? Waren mijn ouders onverschillig? Namen mijn ouders de heftige risico’s van een autorit zonder gordels voor lief? Maakte het hen minder uit wanneer ons wat zou overkomen dan dat het de ouders van tegenwoordig uitmaakt? Nee, natuurlijk niet! De tijd is veranderd en met de tijd komen nieuwe inzichten. En wanneer er nieuwe inzichten zijn, dan is het zo moeilijk om oprecht terug te gaan naar de tijd en beleving van destijds.

Ik denk terug aan mijn werk in de jeugdzorg. Toen ik net bij de Raad voor de Kinderbescherming werkte, betrokken we familieleden zoals een oma niet bij het onderzoek. Familie was immers niet onafhankelijk. Ik kan oprecht zeggen dat ik ál mijn raadsonderzoeken heb uitgevoerd vanuit de overtuiging dat ik het beste deed voor het kind. Dat deed ik met de kennis van toen.

Nu kan ik het mij dit bijna niet meer voorstellen. Later kreeg ik het inzicht dat, in tegenstelling tot de professionals die passanten zijn in het leven van een kind, een oma altijd oma blijft. En dat familie die betrokken wil zijn bij het welzijn van een kind in de jeugdbescherming altijd gekoesterd moet worden. Ik heb oma’s gezien die als een leeuwin stonden voor de veiligheid van hun kleinkind, zelfs als dit leidde tot grote gevolgen voor hun eigen zoon of dochter.

Met de kennis van nu… kun je niet meer terug naar het gedachtegoed van toen.

Ik kijk naar mijn jongens op de achterbank en in gedachten ga ik terug naar het orthopedagogisch behandelcentrum waar ik werkte op een groep met pittige jongens. Met de kennis van toen dacht ik dat er soms geen andere mogelijkheid was dan de separeercel. De agressie was heftig, de spullen vlogen door de kamer en we wilden de jongen beschermen tegen zichzelf maar ook onszelf en de omgeving veilig stellen. Elke separatie vond ik heftig.

Met de kennis van nu vind ik het voor mijzelf moeilijk goed te praten dat ik dacht dat dit de enige oplossing was.
Een jongen die niet thuis woont, ontelbare beschadigingen en teleurstellingen heeft moeten doorstaan, een jongen waarvoor de toekomst onzeker is. Het is zo logisch dat het soms even te veel wordt, dat de onmacht je naar de keel grijpt en je niet weet hoe je dit moet uiten. Dat je juist op die momenten mensen nodig hebt die er echt voor jou zijn, die jou zien. Deze jongens (en meiden natuurlijk niet minder) hebben begrip nodig, een blik van verstandhouding, wellicht een arm om je heen, het gevoel dat je er mag zijn in plaats van dat de onmacht omslaat in een gevecht met de groepsleiding om welke reden dan ook.

Het streven in de sector is om het aantal separaties in 2021 terug te brengen naar nul. Voor sommige situaties voelt het alsof er nog een goed alternatief mist. Maar ik ben ervan overtuigd dat wanneer je kijkt met de kennis van nu, je deze alternatieven vanzelf gaat ontdekken en zien. Over een aantal jaren kijken we terug en kunnen we ons bijna niet voorstellen dat we ooit dachten dat de separeercel de enige optie was.

Ik ben benieuwd hoe mijn jongens later terugkijken op hun tijd op de achterbank bij mij in de auto op weg naar Frankrijk.

Reactie toevoegen

U kunt hier een reactie plaatsen. Ongepaste reacties worden niet geplaatst. Uw reactie mag maximaal 2000 karakters tellen.

Uw reactie mag maximaal 2000 karakters lang zijn.

Reacties

Er zijn nu geen reacties gepubliceerd.

Hoort bij