weblogberichten

Door de ogen van een inspecteur: ‘De wereld zit vreemd in elkaar’

Zou een voetbalclub geen verpleeghuis kunnen adopteren en voor de cliënten kunnen zorgen alsof het hun meest veelbelovende pupil was? Inspecteur Margrit Dethmers vraagt het zich af na een bezoek aan een jubileumcongres van een grote zorgaanbieder, in een voetbalstadion.

Familielid loopt met haar dementerende moeder een rondje rond het verpleeghuis

Mijn leven lang vermijd ik voetbalstadions en voetbal, maar op deze woensdag is er geen ontkomen aan. De Grolsche Veste blijkt het thuisstadion te zijn van FC Twente alwaar een jubileumcongres plaatsvindt van een grote zorgaanbieder. Onze hoofdinspecteur en de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport zijn er ook. En namens de inspecteurs mag ik er vandaag ook bij zijn.

De dagopening vindt plaats door een, in vergelijking met mij, jonge man in rolstoel. Hij vertelt zijn verhaal na een ongeluk waardoor hij in deze stoel belandde. De kern van zijn verhaal is ontroerend, de aanraking, het kleine woord en de waardering maakt het verschil. Hij schreef er een boek over. Hoe mensen groot kunnen zijn en het verschil maken, bedacht ik me.

Ik bedenk me hoeveel geld er omgaat in de voetbalwereld en dat de extra gelden voor de verpleeghuissector dan eigenlijk maar peanuts zijn.

De eregalerij voetballers intrigeert me mateloos, tientallen foto's van mij geheel onbekende sterspelers. Misschien hebben sommigen inmiddels zelf ook langdurige zorg nodig. Er ligt heus kunstgras in sommige zalen en er is een speciale fanclubwinkel. Ik bedenk me hoeveel geld er omgaat in de voetbalwereld (zelfs met een verkleind budget in een lagere divisie) en dat de extra gelden voor de verpleeghuissector dan eigenlijk maar peanuts zijn. De wereld zit vreemd in elkaar. Ik zie veel vrouwen, voornamelijk vrouwen eigenlijk. In de workshops over onbegrepen gedrag hoor ik de bevlogenheid om bewoners te willen beschermen tegen talloze gevaren. De inleiders pleiten voor open deuren en ruimte. Er is nog een wereld te winnen zo hoor ik. Ook hoor ik de verhalen van de werkdruk en het snel, snel snel.

Ouderenmishandeling en ontspoorde zorg. Vaak is ouderenmishandeling onbedoeld en dan is er sprake van ontspoorde zorg. Een belangrijk thema. Een leerling vertelt over een dame die haar kleindochter vijf euro laat betalen om de steunkous uit te trekken. Flinke verdiensten. Moet ik dit nu melden, vraagt de leerling.

In de hal de bekende stands met grafkelders en uitvaartverzorgers en de beddenman met hoog-laag bed en bedhek. Ik kan het niet nalaten even in gesprek te gaan over de hoogte van het bedhek. Te risicovol voor een cliënt met dementie, je ligt er zo uit.

Met koffie, een buffet en een gezellige kennismaking met onze hoofdinspecteur, ze woont ook in Rotterdam, dat is een pre natuurlijk, verlaat ik het stadion. De mannen aan de muur, de oprichters, en hun volgelingen kijken mij na. Zou zo'n voetbalclub geen verpleeghuis kunnen adopteren en voor de cliënten kunnen zorgen alsof het hun meest veelbelovende pupil was? Dat zou nu toch mooi zijn, dat is echt participeren in de samenleving.

Margrit Dethmers, senior inspecteur verpleging en verzorging

Reactie toevoegen

U kunt hier een reactie plaatsen. Ongepaste reacties worden niet geplaatst. Uw reactie mag maximaal 2000 karakters tellen.

Uw reactie mag maximaal 2000 karakters lang zijn.

Reacties

  • Mooie en originele blog Margrit!

    Van: Gerrit van der Wal | 07-05-2018, 19:33

Hoort bij